Actueel Column: Ramadan in Sudan

Column: Ramadan in Sudan

Fieke Huisman 21 mei 2018

Het is 42 graden en het heeft al tien maanden niet geregend. Het stof in de lucht prikkelt in je ogen en in je keel. Zelfs met de nodige liters water per dag ontkom je niet aan het gevoel permanent uitgedroogd te zijn.

En dan te bedenken dat het merendeel van de bevolking in Sudan een maand lang niet eet en drinkt tussen zonsopgang en zonsondergang. Niet verbazingwekkend dat iedereen het wat rustiger aan doet tijdens de Ramadan.

Alhoewel? De normaal zo relaxte en vriendelijke Sudanezen veranderen in levensgevaarlijke wegpiraten in het uur voor het breken van het vasten, de ‘iftar’. Vanuit hun werk, of na de boodschappen, scheuren ze richting huis of familie om eindelijk te mogen drinken, eten, maar bovenal: roken. Bumperkleven, door rood rijden, bochten afsnijden, plotseling is alles toegestaan.

Voor diegene die niet op tijd thuis kunnen zijn, of voor hun werk op de weg moeten zijn, staan medewerkers van liefdadigheidsinstellingen langs de weg met tasjes eten en water. Auto’s worden zonder pardon tot stoppen gebracht, niemand wordt vergeten tijdens Ramadan.

Het vasten wordt traditioneel gebroken na het ondergaan van de zon, met een dadel en een glas water, waarna gezamenlijk wordt gebeden. Mensen ontspannen zich, de ergste dorst is gelest en een maaltijd is in het vooruitzicht. Voor de rijkere Sudanezen zijn dit copieuze schalen met vlees, salades en vers brood, aangevuld met een prachtig kleurenpalet van zoete sapjes van baobab, mango of hibiscus. Voor de anderen is het een simpele maar voedzame maaltijd.

In de zijstraten rollen families kleden uit waarop schalen met eten worden neergezet en toevallige voorbijgangers worden actief uitgenodigd om mee te eten. Dat je niet vast is geen excuus, er past altijd een hap eten bij.

Na het vallen van de duisternis wordt nogmaals gebeden, waarna men nog urenlang wakker blijft in het samenzijn met familie en vrienden. Het blijft tot laat druk en gezellig op straat. Een paar uur later klinkt alweer de oproep voor het ochtendgebed, als de eerste zonnestralen boven de horizon komen. Een lange, bloedhete dag ligt in het vooruitzicht. Vooral rustig aan doen.

Fieke Huisman

Profiel