Actueel Column: Leve de ALV

Column: Leve de ALV

Hein van der Hoeven 3 maart 2020

Tijdens mijn klasje (1981) verscheen Ben Bot driemaal voor ons. Eén keer als assistent van DGPZ, één keer – meen ik – om iets te vertellen over de Europese Politieke Samenwerking en de derde keer als voorzitter van de Vereniging Buitenlandse Dienst, de voorloper van de VDBZ. Van dat laatste gastoptreden herinner ik mij alleen Bots openingszin: ‘Dit is de derde keer dat jullie mij zien!’ Wat hij verder in de mond nam, is mij ontschoten. Maar het was voldoende om mij onmiddellijk lid te maken.


Ik herinner me de ALV’s uit die dagen. Een volle zaal, ambassadeurs en directeuren (‘chefs’ heetten die toen nog) op de voorste rijen. Naast de gebruikelijke agendapunten waren er altijd een of meer moties die qua vorm verdacht veel leken op een VN-resolutie: overwegende dat …, rekening houdende met …, draagt de ALV het bestuur op de secretaris-generaal te vragen om uiterlijk per 1 januari 1984 …. etc. Een van de leden stond op en stelde voor om in de vierde alinea van de tweede overweging de woorden ‘en hun partners’ toe te voegen. Een ander lid opperde om de derde en vierde operationele paragrafen samen te voegen. Enzovoort.


Als ik de ALV’s van toen vergelijk met die van 27 januari jl. is er heel wat veranderd. Er zijn dit keer geen zalen vrij, dus moet uitgeweken worden naar een plaats buiten BZ. Het bestuur legt in zakelijke stijl verantwoording af. De voorzitters van de diverse werkgroepen vertellen beeldend over de belangrijkste kwesties. Leden nemen het woord, spreken hun zorgen uit, komen met treffende voorbeelden uit de praktijk. Er komen veel minder ambassadeurs dan vroeger. Ik ben altijd achterdochtig wanneer je bepaalde VDBZ-leden niet meer ziet of hoort vanaf het moment dat ze CdP of directeur zijn. Zouden ze denken: de buit is binnen, ik heb de VDBZ niet meer nodig? Zo niet het handjevol CdP’s op 27 januari: met hun aanwezigheid, aan de vooravond van de ambassadeursconferentie, steken zij met hun aanwezigheid het bestuur een hart onder de riem.


Waartoe deze column? Om meer leden op te roepen de ALV te bezoeken. Omdat je in het bestek van een uur hoort wat er speelt op het gebied van het personeelsbeleid, de rechtspositie. Beknopt en duidelijk, vaak met humor en in niet-ambtelijke taal. Hartekreten van bestuur en personeelsleden. En dan nog een half uurtje netwerken met het glas in de hand. Ik zou niet weten hoe je 90 minuten kantoortijd nuttiger kan besteden. Dat geldt m.i. voor laag en hoog, jong en oud.


Voor het verslag van deze ALV verwijs ik naar elders in de nieuwsbrief. Ik sluit graag af met één opmerking die mij is bijgebleven: ‘Als een personeelslid een plaatsing krijgt die hem bevalt, dan is het zijn/haar verdienste; als het personeelslid daarentegen niet conform voorkeur wordt geplaatst, dan is het de schuld van HDPO, dan faalt het personeelsbeleid.’


Hein van der Hoeven

Columnist

Profiel