Actueel Column: Ik ben er klaar mee

Column: Ik ben er klaar mee

Diane de Joode 29 juni 2020

Ik had gehoopt dat ik nu had kunnen zeggen dat het weer (zelfs te) rustig was op het werkfront maar niets is minder waar. Het is niet meer zo’n gekkenhuis als het was maar het blijft toch rennen. Nu wordt het weer tijd om langzaam reisadviezen af te schalen eerst binnen Europa en in overleg met de EU (dat moet je natuurlijk samendoen) voor landen buiten Europa. Wie mag er bij ons weer in en waar mogen wij weer naar toe, that’s the question. En geloof mij… dat is een heel gedoe!

De vorige keer dat ik schreef had ik bijna een week vrij om ons nieuwe huis ‘af’ te maken. Nou, dat is niet helemaal gelukt (die week vrij wel). Ik ben best een eind gekomen maar heb ook uitgerust en geprobeerd (weer eens) een boek te lezen en veel aandacht besteed aan mijn bloedjes en de Fransman.

De Fransman vindt nog steeds dat ik al veel te lang veel te veel uren maak (ook in het weekend) en vindt dat niet echt normaal. Maar daarnaast kent hij mij ook en weet dat niet alleen aan de baan ligt maar dat soort gedrag in de familie zit… Niet zeuren en doorgaan tot het klaar is. Maar ik ben er ook wel een beetje klaar mee eigenlijk. Ik wil weer echt tijd hebben voor mijn familie en vrienden (als ik er nog over heb…) en echt kunnen ontspannen. Schilderen, lezen en koken. Dat laatste ben ik wel blijven doen hoor, alleen in het ogen van het thuisfront niet genoeg.

We zitten thuis in de vakantievoorbereidingsfase. Wij zijn nooit van die vroegelingen en dit jaar was het sowieso een beetje raar. En ik luister altijd goed naar onze eigen adviezen. Omdat ik ze allemaal lees voor ze geplaatst worden is dat ook niet zo heel erg raar natuurlijk. Maar wat gaan we doen. Ik wil rust… vooral rust. Het oorspronkelijke plan was met vrienden en 2 campers naar Denemarken en Zweden te gaan. Denemarken kan dan wel sinds deze week (maar dat zou eerst niet kunnen) maar Zweden blijft een ‘no go’. Mijn man wilde nu met een ezel (ja, je leest het goed) die je spullen draagt hiken en kajakken in Frankrijk. Daar hadden we allemaal wel zin in maar sinds vrijdag zit daar ook een kinkje in die kabel. Hugo is geselecteerd voor de Rugby Academie Zuidwest en plan is/was dat hij na de vakantie naar de ‘topsporttalentklas’ zou gaan op het Segbroek. Hij had al een tijdje wat last van zijn knie. Dus orthopeed en een MRI. En nu blijkt hij een Osteochondral defect te hebben. In B1 taal betekent dat dat er een stukje kraakbeen en bot hebben losgelaten. Hij mag niet springen, rennen, waterskiën en rugby is al helemaal uit den boze. Dat gooit roet in al het eten… ook de schoolkeuze. Hij is ook van de ISH afgegaan vanwege deze vurige wens… Ik probeer nu van alles om dit weer in goede banen te leiden.

En gisteren kreeg ik ineens een mail van de school van Yann… hij had een 0 omdat hij zijn werk (weer) niet had ingeleverd. Ik krijgen ook regelmatig mails dat hij te laat op school is (vertel mij hoe dat kan als je THUIS-les hebt en van het bed je bureaustoel in kan klimmen) en zijn werk niet heeft ingeleverd. Na een goed gesprek (het is een schatje en veel te eerlijk) met hele dikke tranen (die ik weer weggeknuffeld heb) blijkt dat hij steeds afgeleid is. Niemand let op hem (ik ben er niet en de Fransman zit in zijn kantoor een verdieping lager) dus hij kan gewoon een videospelletje doen, Manga’s lezen of Instagrammen en zo… Ik kan er heel boos om worden maar mijn jongetje dat deze week 14 wordt heeft dat verantwoordelijkheidsgevoel gewoon nog niet (hij lijkt natuurlijk sprekend op zijn vader want ik was niet zo…). En ik had er ook meer moeten zijn voor hem in deze lastige periode. De Fransman heeft wel de videokaart uit zijn computer gehaald en zijn account geblokkeerd (hij kan dus geen spelletjes meer doen tot wij dat opheffen).

Snap je dat ik er nu echt even klaar mee ben? Met deze en alle andere crises. Ik heb zin om te vertrekken naar een eiland ver weg van de drukte. Ik wil dan ook best (maar dan in mijn hutje aan het strand) een paar weken in quarantaine. Wel met mijn mannen natuurlijk, maar zonder computer en werktelefoon!

Ik wens jullie allemaal een fijne vakantie (op je balkon, in je tuin, ergens in Nederland of in een land met classificatie ‘geel’). En ik hoop dat het iedereen die in de overplaatsing zit lukt om te vertrekken!

Diane de Joode

Columniste

Profiel