Actueel Column: Crisis hier, crisis daar, crisis overal

Column: Crisis hier, crisis daar, crisis overal

Diane de Joode 3 maart 2020

Het is op dit moment overal crisis. In de wereld van vanwege het nieuwe coronavirus. In Nederland omdat we nu ook een paar geïsoleerde gevallen hebben. En bij ons op het departement en de posten omdat dit ons keihard raakt. Niet alleen bij DCV waar we ons vooral zorgen maken over de Nederlanders in het buitenland en de buitenlanders die met een visum naar Nederland komen maar ook op heel veel andere afdelingen en ambassades. Ik heb de afgelopen maand nog nooit zoveel crisis overleggen gehad en laten we het over het aantal gedraaide uren met zijn allen maar niet hebben. Maar het mooie is dat we dat gewoon doen met zijn allen en niet eens mopperen. Want naast dat het bij ons werk hoort zijn dit soort dingen voor ons ook wel de kersen op de taart. En als het dan ‘goed’ afloopt is het voor iedereen een opluchting. En de samenwerking verbroedert ook afdelingen.


Maar omdat het in de wereld crisis is wordt het ook een beetje crisis thuis. Mama die wel erg laat thuis is elke dag en in het weekend naar kantoor gaat. En als ze dan thuis is dan ook vaak nog aan de telefoon hangt of die rottablet weer openzet. De Fransman die in een andere kamer gaat liggen, omdat ik tot 2.30 lig te sms’en met collega JK die mij moet laten weten wanneer het vliegtuig uit Wuhan opstijgt. Maar echt klagen deden ze de eerste weken eigenlijk nog niet. Maar dan, na 3 weken, op de bewuste donderdagavond wanneer het vliegtuig met 270 bejaarden ineens de verkeerde kant opvliegt en wij gespannen aan de ronde tafel zitten gaat om 23.10 mijn telefoon. ‘Zeg vind je dat normaal? Dat je zo laat nog op je werk zit. Je bent wel aan het overdrijven hoor mam!’ en dan nog een hele riedel en zoon twee die mij ook wat de les leest, zegt dat het nu toch wel echt genoeg is en vraagt hoe laat ik thuis denk te zijn. Ik zit tussen mijn collega’s met JW naast mij en Marielle tegenover mij en iedereen kan duidelijk horen wat mijn familie vindt. Oeps, misschien een beetje gênant maar wel duidelijk. Gelukkig zitten we allemaal in hetzelfde schuitje. Daarnaast zijn mijn mannen ook wel heel trots op het werk van mama (en vrouw). En vinden het heerlijk om te roepen dat ze niet genoeg aandacht krijgen.


En er is namelijk nog een andere, ook heel erg belangrijke, crisis! We gaan namelijk (weer) verhuizen. Deze keer wel heel erg ver weg, zeker 1,2 kilometer. We hebben besloten dat we voorlopig in Nederland willen blijven en het dus tijd was om een huis te kopen. Na een lange zoektocht hebben we het perfecte huis voor ons gezin gevonden. We kwamen dit huis binnenlopen, keken elkaar aan, en het was verkocht! Zo snel is het natuurlijk niet gegaan maar even voor het idee. Tussen de crises door heb ik dozen ingepakt en mijn mannen andere dingen voorbereid. We krijgen morgen de sleutel, op de verjaardag van mijn man (en van de verkoopster die ook Diane heet, dus het is gewoon geen toeval).


Vanaf morgen ga ik lekker een week ‘onthaasten’. Ik ga muren verven en dozen uitpakken. Ben wel benieuwd wat voor nieuwe crisis ik daar weer tegenkom!


Diane de Joode

Columniste

Profiel