Actueel Column: Ik ben eraan toe

Column: Ik ben eraan toe

Diane de Joode 16 april 2019

Ik ben even toe aan rust. Aan een stille telefoon, geen mails en geen afspraken. Nou helemaal geen afspraken niet, maar alleen afspraken met mijn mannen, familie en vrienden. Ik heb besloten dat ik gewoon niet bereikbaar ben. Behalve voor echt heel belangrijke dingen en dan moet je mij bellen, want ik ga mijn mails niet regelmatig lezen. En mijn Fransoos gaat mij eraan houden (zegt hij).


Maar deze week nog even keihard knallen. De reisadviezen krijgen een ‘nieuw jasje’. Echt super hip met tegels waar je op kunt klikken. Maar dat gaat natuurlijk niet zomaar. Afgelopen week heb ik niets kunnen doen want ik was naar een crisisoefening in Cairo. Maar dat haal ik deze week in (hoop ik). Ik blok ook mijn agenda want voor je het weet is je ‘balboekje’ weer volgeboekt met allemaal afspraken die belangrijk zijn.


En dan vrijdagmiddag hup de auto in. Met zijn allen inclusief de rode Turkse kater. Auto vol met boodschappen natuurlijk. Nee, niet voor onszelf (zoals Nederlanders doen volgens mijn Franse kant) maar voor familie en vrienden. Kilo’s oude kaas, drop, Aziatische producten etc. Vroeger moest ik ook vaak nog hand- en theedoeken van de HEMA meenemen maar gelukkig hebben ze nu in Frankrijk ook de HEMA. Onderweg logeren we bij vrienden uit Oekraïne in Caen en dan door naar ons eigen plekje. Ons plekje aan het einde van de wereld (Finistère-Nord). Het lijkt ook wel het einde van de wereld, het is 10 uur rijden vanaf Den Haag. Maar dat geeft niet.


Als we op ons eigen plekje zijn is iedereen gelukkig. Kinderen hebben minder behoefte aan elektronische apparaten. We zijn er altijd streng op maar daar hoef je minder nee te zeggen want ze vragen er minder om. Hugo gaat lekker zeilen met stief-schoon-opa. Yann gaat alle stripboeken voor de zoveelste keer lezen. Samen met vriendjes de jongens de duinen onveilig maken (daar kun je erin lopen). Vrienden komen logeren. De Turkse rode kater wil elke dag een lange strandwandeling met mij maken en vangt konijnen en muizen bij de vleet. En Fransoos en ik, wij rommelen lekker. Ik slaap meer uren dan normaal door het jodium in de lucht en wordt gewekt door de meeuwen. Ik wandel uren op het strand, kook, lees en schilder. Ik ga natuurlijk ook bij mijn favoriete Franse kledingwinkels shoppen. Ik kan niet wachten!


Oh, de Fransman moet nog wel ‘een beetje’ werken. Ze hebben een grote Franse klant (die grote sportzaak met ook tenten en zo) en hij is de enige van het bedrijf die Frans spreekt. Hij moet nog even ‘op en neer’ naar Lille. Dat is maar 6,5 uur enkele reis, dat is voor een Fransman een eitje natuurlijk. Tenminste als hij niet te veel ‘gele hesjes’ tegenkomt onderweg.


Fijne vakantie voor degene die gaat en voor de bewakers van het fort: bedankt, ik waardeer het enorm!!

Diane de Joode

Columniste

Profiel