Actueel Column: Mama kan alles

Column: Mama kan alles

Diane de Joode 15 mei 2018

Als altijd meer dan fulltime werkende moeder heb je toch wel wat te compenseren (vind ik dan) je moet alleen jezelf niet vergeten. En ik zie het om mij heen bij collega’s. Wij willen alles zijn: goede werknemer, collega, moeder, vrouw/partner, dochter en vriendin. We staan altijd een soort 1-0 achter op onze mannelijke collega’s. En we willen als net zo goed en gedreven bekend staan, en ook dat onze bazen zien dat een vrouw ook haar ‘mannetje’ kan staan! En heus gewoon bereikbaar is terwijl ze een verhaaltje voorleest of probeert haar kroost in bed te krijgen.


Ik weet nog dat ik tijdens mijn zwangerschappen alles op alles heb gezet om geen dag ziek te zijn. Want ik wilde zeker niet dat daar een opmerking over gemaakt zou kunnen worden. Nu heb ik het geluk dat ik nooit ziek ben. Tenminste behalve een voedselvergifiginkje hier en daar in den vreemde (ik zal het verder afkloppen).


Vanaf het begin bij BZ heb ik altijd in de 6e versnelling gereden. Op een post is het belangrijkste je werk want daarvoor ben je immers daar. De rest komt daarna. Voor de familie is dat niet altijd leuk.


Ik herinner mij een avond dat ik met een paar collega’s naar een receptie bij de Duitsers ging en mijn jongste zoon (toen 6) helemaal uit zijn dak ging. Toen ik eindelijk in de taxi zat belde hij mij nog een keer helemaal overstuur op. “Ik wil dat je terugkomt! Waarom moet jij nou weer weg?” “Mama moet daar van de ambassadeur naar toe.” Ik dacht dat dat hem wel zou kalmeren maar niets was minder waar. Hij gilde: “Is meneer Kees dan belangrijker dan wij mama???” Ehhh 2-0 voor H. Het is maar goed dat kinderen zo eerlijk zijn. Dan weet je zelf ook weer even wat nu eigenlijk het belangrijkste is.


Maar omdat ik heb besloten dat ik alles kan (ik lijk Loesje wel) werk ik hard en als ik thuis kom gaat dat gewoon door. Ik hoef gelukkig niet elke dag te koken maar als ik thuis kom laat de Fransman de kinderen uit zijn handen vallen (zou ik omgekeerd ook doen) en stort ik mij (met plezier) in mijn rol als moeder. Ik luister, lees voor, help met Nederlands en Spaans huiswerk, stop gaten in joggingbroeken, bak koekjes, quiches, broodjes bapao, kijk een filmpje en ga zo maar door. En als de stampertjes dan in bed liggen wil die man ook nog eens aandacht (is ook niet gek natuurlijk). Met als gevolg dat me, myself, I en Diane weinig tijd voor zichzelf hebben. Daar moet natuurlijk wel verandering in komen. Maar het is gewoon niet makkelijk als je wat perfectionistisch aangelegd bent.


Er is wel een nieuw doel geboren en heb al wat geoefend.


Ik heb namelijk 2 weken vakantie gehad en besloten de eerste week gewoon helemaal niets te hoeven (okay… ik heb een stoel, tafel, kast en kastje geverfd, veel gekookt en zelf rustiek Frans stokbrood gebakken, maar dat vind ik ontspanning). Ik moet gewoon leren ‘niets moeten’ en jeetje wat is dat moeilijk. Maar het lukt best wel. Ik heb zelfs 2 boeken gelezen (en dat was lang geleden) en maar één keer per dag in mijn werk mail gekeken. Ik kan het iedereen aanraden. Ik voelde mij niet eens schuldig. En de 2e week ben ik, zonder laptop, met mijn mannen op Tweede Wereldoorlog tour in (gelukkig op dat moment zonnig) Normandië geweest. Het was geweldig!


Ik sta nu voorlopig zeker nummer 1 op de ranglijst ‘best mum and wife ever’ en dat komt echt niet door de crêpes voor ontbijt, films in bed kijken, samen een boek lezen, om de beurt met mama slapen, alleen maar door mama gekookt lekker eten en hapjes en zo. Het afgelopen jaar is nu wel gecompenseerd. Nu nog zonder mij schuldig te voelen de ‘meer tijd voor mijzelf’ inregelen als ik weer aan het werk ben. En dan kan mama zeker alles!

Diane de Joode

Columniste

Profiel