Actueel Van de OR: Toewijding in diplomatie

Van de OR: Toewijding in diplomatie

Fred Duijn 10 oktober 2017

Al in het nieuwe conferentiecentrum geweest op Rijnstraat 8? Ik was benieuwd hoe het sinds de verhuizing onze eventmanagers Ruud de Ram en Peter Berenbak zou vergaan. Ik sprak Ruud terwijl hij zijn eerste lunch voorbereidde voor een inkomende hoge delegatie, uit China. Hij liet me een foto zien van hetgeen volgens het 25-jarig contract met Poort Centraal de dienstverlening zou zijn voor zo’n lunch. Ik wist niet wat ik zag! Standaardbureau’ s (met stekkerdozen in het blad) tegen elkaar aangerold, een paar placemats, papieren servetjes, een glas, bestek, en dat was het. En naar de kosten hiervan kon ik maar beter niet vragen.

Hartverscheurend. Hadden wij niet ook als kerntaak het vertegenwoordigen van het Koninkrijk? Het bieden van gastvrijheid en daarbij je beste beentje voor zetten? Hoe heeft BZ dit niveau van dienstverlening kunnen inkopen? Het lijkt wel alsof we ons werk niet meer mógen doen.

Mensen zoals Ruud en Peter laten het niet over hun kant gaan. Hun werk is hun roeping. Ze praten als Brugman om het goed te krijgen. Stap voor stap krijgen ze de nieuwe partners zover dat er met BZ-ogen wordt gekeken en gewerkt. Zij kijken daarbij niet op een uurtje; staan eerder op, geven het goede voorbeeld. Ze zouden zo nodig zelf het tafellaken strijken als het moest. Toewijding noem ik dat. Het zit ons in de genen; waar je ook werkt voor BZ, we gaan ervoor: dat Staatsbezoek, die Nederlander in nood, dat nachtelijke onderhandelingsresultaat. Zulks willen we blijven doen. Een can do-mentaliteit. Gewoon. Met trots.

De modernisering heeft ons veel gebracht de afgelopen jaren. Ik wil geloven dat we bijvoorbeeld qua digitalisering verder zijn dan menig ander land. Maar het verhaal van Ruud zegt me dat er ook iets geks aan de hand is. We zouden toch toonaangevend worden in diplomatie?

Trouwens, hoe je dat exact meet, toonaangevende diplomatie, weet ik eerlijk gezegd niet. Ik denk dat het iets betekent wanneer anderen je bewonderen. Maar hoe onderscheid je oprechte complimenten van platte vleierij? Misschien is trots onder de eigen geledingen een betere graadmeter.

Nu, zijn we dat nog? Trots op ons werk? Mij viel op dat in de werving van jonge academici heel het woord diplomatie niet wordt genoemd. In plaats daarvan wordt gesproken over “de werkpraktijk van Buitenlandse Zaken”. Kan iemand mij dit uitleggen? Bij Feyenoord werken veel mensen die samen ervoor zorgen dat de club draait. Niet iedereen is er voetballer, maar een ding is zeker: het draait allemaal om voetbal.

Mijn hoop voor alle BZ-ers is dat de start van nieuwe kabinet tevens een nieuwe tijd voor Buitenlandse Zaken gaan inluiden. Mogen we alsjeblieft de mea culpa-tijdsgeest van het Doctors van Leeuwen-tijdperk achter ons laten? Die stapeling van verandering op verandering, om het alsmaar anders en beter te doen, heeft veel goeds in beweging gebracht, maar als ik naar Ruud luister, zijn we soms ons doel voorbijgeschoten. Laten we vanaf nu weer meer redeneren vanuit onze eigen kracht. We hebben genoeg om trots op te zijn.

BZ-ers willen gewoon hun werk kunnen doen, daar is niets ‘special’ aan. Uiteraard is niet iedereen bij ons diplomaat, maar we werken allemaal aan toonaangevende diplomatie. Als we dat willen blijven doen, dan moeten er meer grenzen gesteld worden aan de mal die de Rijksdienst steeds verder over ons probeert uit te rollen. Maatwerk dient de nieuwe standaard te zijn. Voor Nederland. Met toewijding.

Fred Duijn

OR

Profiel