Actueel Van de Voorzitter: Weergaloos

Van de Voorzitter: Weergaloos

Delphine Pronk 26 juni 2018

Van nature ben ik een optimist. Type glas half vol. Zonnige kant van zaken inzien. Kop op, het gaat vast snel weer beter. Zo troost ik mijn kroost (van 10, 8 en 5) ook vaak. Schaafwond op je knie? Kusje erop, over. Ruzietje met vriendje of vriendinnetje? Gauw weer goedmaken en nooit boos gaan slapen. Maar onze 5-jarige was vandaag ontroostbaar. Ineens. Dikke tranen met tuiten – na een lange dag op school en bijna einde schooljaar-vermoeidheid. “Mama, als jij dood bent, word je nooit meer levend.” Het eindigheidsbesef had opeens toegeslagen. Out of nowhere. Ik kon de boodschap helaas niet mooier maken dan dat ik inderdaad ooit een keer doodga. En dat dat hopelijk nog heel lang ging duren. Onze kleuter vatte met haar trieste boodschap het boek samen dat ik u van harte aan wil bevelen: ‘Filosofie voor een weergaloos leven.’ Filosoof Lammert Kamphuis stelt in dit kakelverse boek dat weergaloos letterlijk betekent: zonder weerga. Het leven is – voor zover wij wetenschappelijk kunnen bewijzen – geen generale repetitie. Het komt niet weer. Er is geen tweede kans. Het is nu of nooit. Oftewel: yolo. You only live once.

Voorzitter, vraagt u zich nu af, vanwaar deze filosofische verhandeling? Welnu: ook de wijze waarop wij anno nu ons diplomatieke vak uitoefenen is weergaloos. En moet zonder weerga zijn. Wereldwijde ontwikkelingen, dagkoersen van de handelsbetrekkingen, wel of geen nucleaire deal met Iran, normalisering met betrekkingen met Noord-Korea, sancties tegen Rusland, meer EU, gestrande reizigers: het vraagt om een weergaloze diplomatieke dienst. En wat zou het zonde zijn als we over 10, 20, 30 jaar terugkijken op nu en zeggen: wat jammer dat dat niet lukte. Wat zonde dat we tijd kwijt waren aan zaken die geen positiviteit opleverden. Wat zonde dat onze werkinzet en inhoud dik op orde waren, maar dat het ons vanwege slechte randvoorwaarden niet lukte.

Vandaag gebeurde het mij weer: drukke dag, veel vergaderingen, memo’s die de lijn in moesten, ad hoc overleg en ook belangrijke p-gesprekken. En de computer werkte niet mee. En ik had geen werkplek. En ik kon geen belangrijk privacygevoelig telefoongesprek voeren in de overvolle werkruimtes. Lichtpuntje: minister Ollongren kwam zelf een kijkje nemen in de R8. En ik kon haar met een paar collega’s vertellen wat de problemen zijn waar we tegenaan lopen. In één zin: we kunnen ons werk niet goed doen. En dat terwijl we veel van dat werk houden.

Ik had haar graag ook willen vertellen over andere Rijks brede zaken die vaak suboptimaal voor BZ uitpakken. En dat we door onze overplaatsingssystematiek niet goed passen in allerlei ongetwijfeld goedbedoelde centraliseringstrends.

Wat mij betreft zijn we klaar met enquêtes, onderzoeken en vragenlijsten. Op het hoofdkwartier én op de posten weten we wat eraan schort. Het is klaar met verplicht optimisme en ‘we moeten het ermee doen’. Maar wat mij betreft ook klaar met het negativisme. Actie! Wenkend perspectief. Heel BZ in één gebouw. Met voldoende, goede werkplekken. Waar iedereen zich thuis voelt. Met een wereldwijd dienstbare en overplaatsbare dienst als rotsvaste basis. Dat is en blijft onze inzet. En daar blijven we volle bak bij SG en DG’s op hameren. Onze tijd is zonder weerga. Komt niet weer. Laten we stoppen met experimenteren, en nu vooruitgaan. Zodat niemand op z’n sterfbed denkt: had ik dat maar anders gedaan. Maar met trots aan de volgende generatie kan zeggen: ik heb de zaken goed voor jullie achtergelaten.

De volgende nieuwsbrief ontvangt u in september. In de tussentijd zit uw bestuur niet stil en werkt aan een manifest voor een diplomatiek reveil. Meedoen? Laat 't ons weten (vdbz@minbuza.nl). Voor nu wens ik u een weergaloze zomer.

Delphine Pronk

Voorzitter, Bestuur

Profiel